نکاتی در مورد شجاعت اخلاقی

 می توانیم شحاعت در رفتار  را به دو نوع تقسیم کنیم: فیزیکی، و اخلاقی یا مدیریتی. شجاعت فیزیکی معمولا دربرگیرنده­ی یک عمل است، همچون پاگذاشتن به داخل یک ساختمان دچار حریق یا پریدن به داخل یک رودخانه­ی خروشان برای نجات یک انسان، یا اعمال شجاعانه­ای نظیر رفتارهای افرادی همچون دارندگان مدال افتخار مانند گروهبان آلوین یورک در جنگ جهانی اول و ستوان آدی مورفی در جنگ جهانی دوم در صحنه­ی نبرد از خود نشان دادند. بسیاری از آمریکائیان “رونالد پال بوکا” را به خاطر دارند، رئیس آتش­نشانان شهر نیویورک که در برج­های دوقلوی مرکز تجارت جهانی؛ زمانی که تلاش می­کرد کارگران را نجات دهد و ساختمان را تخلیه کند، کشته شد. وی “آتش­نشان پرنده” لقب گرفت، به این دلیل که در یک عملیات نجات قبل از آن از طبقه­ی پنجم ساختمان آتش­گرفته­ای سقوط کرده و زنده مانده بود.

      با این حال، نوع شجاعتی که لازم است تا شخصیت یک رهبر ساخته شود، شجاعت اخلاقی یا شجاعت مدیریتی است. شجاعت اخلاقی به معنی پافشاری بر عقاید و ارزش­های شخصی به هنگام قرارگرفتن در معرض خطراتی مثل انتقاد، سرزنش، تمسخر یا تعقیب قضایی است. همچنین می­توان آن را به معنی توان به خطر انداختن قدرت، موقعیت، دارایی یا شهرت دانست. همچنین به معنی انجام آنچه که باور دارید صحیح است و تمایل به قرارگرفتن در یک موقعیت ناخوشایند علی­رغم فشارهای درونی و بیرونی است. یا به معنی باورداشتن به اینکه نتیجه، حال هرچه می­خواهد باشد، کم­اهمیت­تر از موقعیتی است که به دست می­آورید.      

      شجاعت اخلاقی به خطر انداختن موقعیت خود و اساسا مواجه­شدن با ترس از دست دادن چیزی است که برای امنیت حال یا آینده بسیار مهم است. بدین ترتیب، از شجاعت اخلاقی چه حاصل می­شود؟ چیزی که اساسا برای منافع خود شخص نیست بلکه برای منافع فرد، گروه، سازمان، جوامع کوچک و در کل اجتماع است.

      ویژگی شجاعت اخلاقی زمانی آشکار می­شود که رهبران از گزارشات صریحی دفاع می­کنند که نشان می­دهد در آن مرتکب خطا شده­اند و یا دیگران از آنها انتقاد می­کنند، حقیقت را می­گویند حتی اگر نتایج بسیار منفی داشته باشد، تصمیم­های غیراخلاقی را به چالش می­کشند، اعمال غیرممکن یا ناشیانه و برمبنای تمایلات شخصی را مورد مواخذه قرار می­دهند، عقاید مخالف یا غیرمطلوب برای خود را مطرح می­کنند، تصمیم­های جنجالی و اختلاف­برانگیز می­گیرند، یا حوزه­هایی را مورد نقد قرار می­دهند که آشفتگی و رسوایی را برای سازمان به ارمغان می­آورد.